سوال ۲۷ — سؤال ۲۷ امتحان نهایی فارسی ۳ — تیر ۱۴۰۵

به لطف و هدایت الهی یا عنایت و نظر الهی

شاعر خدا را خطاب می‌کند. «پرتوانداز» یعنی نورافشان و روشنی‌بخش، و «گنجینهٔ راز» یعنی رازهای پنهان هستی.

معنی بیت: «خدایا، اگر لطف تو نور نمی‌افشاند (راه را روشن نمی‌کرد)، فکر انسان کجا و رسیدن به گنجینهٔ رازها کجا؟» پرسش «کجا … کجا» پرسش انکاری است؛ یعنی فکر آدمی هرگز به رازها نمی‌رسید.

پس شاعر توانایی اندیشه را وابسته به لطف و هدایت خداوند می‌داند.