سوال ۲ — سؤال ۲ امتحان نهایی فارسی ۳ — تیر ۱۴۰۵

اعراض (به جای «اعراز») — غایت‌القصوای (به جای «غایت القسوای») — یغما (به جای «یقما»)

هر گروه را از نظر معنا و املا بررسی می‌کنیم:

• «اعراز و روی‌گردانی»: درستش «اعراض» (با «ض») است، یعنی روی گرداندن و دوری کردن از کسی یا چیزی؛ به همین دلیل کنار «روی‌گردانی» آمده است.
• «غایت القسوای خود»: درستش «غایت‌القصوای خود» (با «ص») است. «غایت‌القصوی» یعنی نهایت و آخرین حدّ چیزی؛ «قصوی» به معنی دورترین است.
• «یقما و تاراج»: درستش «یغما» (با «غ») است، یعنی غارت و چپاول؛ هم‌معنای «تاراج».

گروه‌های دیگر درست نوشته شده‌اند: «ملتفت» (آگاه و متوجه)، «کازیه» (جاکاغذی، ظرفی برای گذاشتن نامه‌ها و کاغذها روی میز) و «حیثیت» (آبرو و اعتبار).