سوال ۱۴ — سؤال ۱۴ امتحان نهایی فارسی ۳ — تیر ۱۴۰۵

«بر درختی که به زیرش ایستاده بود / و بر آن بر تکیه داده بود» — آوردن دو حرف اضافه برای یک متمم («بر آن بر»)

یکی از ویژگی‌های دستوری زبان کهن فارسی این است که برای یک متمم دو حرف اضافه می‌آوردند؛ یکی پیش از متمم و یکی پس از آن، مانند «به کوه اندر» یا «بر آن بر».

• گزینهٔ ۱: در «بر آن بر تکیه داده بود»، متمم «آن» است و دو حرف اضافهٔ «بر» گرفته است (یعنی: بر آن تکیه داده بود). این ساختار زبان کهن است که اخوان ثالث در شعر «خوان هشتم» به کار برده است.
• گزینهٔ ۲: «رو به یال و چشم او مالید» و «مرد نقّال از صدایش ضجّه می‌بارید» ساختار عادی زبان امروزند و هر متمم فقط یک حرف اضافه («به»، «از») دارد.

پس ساختار دستوری کهن در گزینهٔ ۱ دیده می‌شود.