الف) دامنهٔ ترکیب f−1of شامل عددهایی از دامنهٔ f است که f(x) آنها در دامنهٔ f−1 باشد:
Df−1of={x∈Df∣f(x)∈Df−1}
دامنهٔ وارون هر تابع، همان برد خود تابع است: Df−1=Rf. هر مقدار f(x) هم قطعاً در برد f است؛ پس این شرط برای همهٔ xهای دامنهٔ f برقرار است و دامنهٔ ترکیب همان دامنهٔ f میشود. زیر رادیکال باید نامنفی باشد:
x−2≥0⇒x≥2⇒Df−1of=Df=[2,+∞)
ب) روش اول (پیدا کردن ضابطهٔ وارون). قرار میدهیم y=x−2 که در آن y≥0 است، و x را بر حسب y پیدا میکنیم:
y2=x−2⇒x=y2+2⇒f−1(x)=x2+2,x≥0f−1(5)=52+2=27
روش دوم (بدون ضابطهٔ وارون).f−1(5) عددی است که f آن را به ۵ میبرد:
f(x)=5⇒x−2=5⇒x−2=25⇒x=27
پس f−1(5)=27.
طبق راهنمای تصحیح، در قسمت «الف» اگر فقط به بازهٔ [2,+∞) اشاره شود نمرهٔ کامل دارد، ولی اگر بازه به صورت (2,+∞) نوشته شود فقط بخشی از نمره تعلق میگیرد؛ یعنی عدد ۲ خودش در دامنه است (f(2)=0).