سوال ۷ — سؤال ۷ امتحان نهایی فارسی ۳ — شهریور ۱۴۰۵، نوبت عصر

«نی حدیث راه پرخون می‌کند / قصّه‌های عشق مجنون می‌کند»

«وابستهٔ وابسته» کلمه‌ای است که به یک وابسته وابسته است، نه مستقیم به هستهٔ گروه؛ مثل «صفتِ مضاف‌الیه» و «مضاف‌الیهِ مضاف‌الیه». گروه‌های اسمی هر گزینه را اجزا می‌کنیم:

• گزینهٔ ۲:

  • «حدیثِ راهِ پرخون»: «حدیث» هسته، «راه» مضاف‌الیه و «پرخون» ویژگیِ «راه» است ← صفتِ مضاف‌الیه.
  • «قصّه‌های عشقِ مجنون»: «قصّه‌ها» هسته، «عشق» مضاف‌الیه و «مجنون» مضاف‌الیهِ «عشق» است ← مضاف‌الیهِ مضاف‌الیه.

  پس در این بیت دو نوع وابستهٔ وابسته آمده است.

• گزینهٔ ۱: «این پندِ فرزندِ سیاه‌بخت» (سیاه‌بخت فرزند = فرزند سیاه‌بخت) فقط یک نوع دارد: «سیاه‌بخت» صفتِ مضاف‌الیه است. «مادر سرسپید» هم تنها هسته و صفت است.

• گزینهٔ ۳: در «رخِ شاه کاووس» و «سخن گفتنش» دست بالا یک نوع وابستهٔ وابسته می‌توان یافت، نه دو نوع.

• گزینهٔ ۴: در «نام زیبای تو» هر دو وابسته («زیبا» و «تو») مستقیم به هسته («نام») وابسته‌اند؛ «نخستین باری» هم صفت و هسته است. پس وابستهٔ وابسته ندارد.

بنابراین پاسخ گزینهٔ ۲ است.