سوال ۶ — سؤال ۶ امتحان نهایی فارسی ۳ — شهریور ۱۴۰۵، نوبت عصر

زخمه – وجه – طاق

هر واژه را با معنایی که کنارش آمده می‌سنجیم:

• ضخمه ← زخمه. «زخمه» یعنی ضربه (در اصل، مضرابی که با آن ساز می‌زنند). «ضخمه» واژه‌ای با این معنا نیست؛ پس شکل درست «زخمه» است.
• وجح ← وجه. «وجه» واژه‌ای عربی است به معنی روی، چهره و نیز ذات و وجود. «وجح» در فارسی چنین معنایی ندارد؛ پس شکل درست «وجه» است.
• تاق ← طاق. «طاق» یعنی سقف خمیده و قوسی‌شکل (مثل طاقِ ایوان). پس با این معنا باید «طاق» نوشت.

بقیهٔ واژه‌ها درست‌اند:

• «طیلسان»: نوعی ردا و جامهٔ گشاد که دانشمندان و قاضیان بر دوش می‌انداختند.
• «اعانت»: یاری دادن، کمک کردن.
• «قسیم»: خوش‌سیما، صاحب‌جمال.
• «معهود»: شناخته‌شده، معمول و مرسوم.