سوال ۳۶ — سؤال ۳۶ امتحان نهایی فارسی ۳ — شهریور ۱۴۰۴

در گذر روزگار، فراموش می‌شود.

• «دفتر زمانه»: روزگار مانند دفتری است که نام‌ها در آن نوشته می‌شود (اضافهٔ تشبیهی)؛ یعنی گذر روزگار، تاریخ.
• «نامش از قلم افتادن»: وقتی نویسنده نامی را از قلم بیندازد، آن نام نوشته نمی‌شود؛ این کنایه از فراموش شدن است.
• «فتد» همان «می‌افتد» است.

معنی: «در گذر روزگار، (نام او) فراموش می‌شود.»