سوال ۳۴ — سؤال ۳۴ امتحان نهایی فارسی ۳ — شهریور ۱۴۰۴

بغض کرد (گریه کرد)

وقتی کسی از اندوه زیاد بغض می‌کند، گلویش می‌گیرد و صدایش می‌لرزد و قطع می‌شود؛ نمی‌تواند حرفش را ادامه دهد و نزدیک به گریه است.

«صدا در گلو شکستن» کنایه از همین حالت است: بغض کردن و گریستن. در خود عبارت هم آمده که او از بغض و اندوه «نتوانست سخن خود را تمام کند».