الف) Dg=[2,+∞) و Df=R−{2}
Df∘g={x∈[2,+∞)∣x−2=2}={x∈[2,+∞)∣x=6}=[2,+∞)−{6}
ب)
(g∘f−1)(2)=g(5)=3الف) طبق تعریف، دامنهٔ ترکیب دو تابع این است:
Df∘g={x∈Dg∣g(x)∈Df}
دامنهٔ g: زیر رادیکال باید نامنفی باشد:
x−2≥0⇒x≥2⇒Dg=[2,+∞)
دامنهٔ f: مخرج نباید صفر شود، پس x=2 و Df=R−{2}.
شرط g(x)∈Df: یعنی g(x) نباید برابر ۲ باشد:
x−2=2⇒x−2=4⇒x=6
پس از بازهٔ [2,+∞) فقط عدد ۶ کنار گذاشته میشود:
Df∘g=[2,+∞)−{6}
ب) طبق تعریف ترکیب:
(g∘f−1)(2)=g(f−1(2))
تابع f یکبهیک است (چون f(x)=1+x−23)، پس وارون دارد. f−1(2) عددی است که f آن را به ۲ میبرد:
x−2x+1=2⇒x+1=2x−4⇒x=5
پس f−1(2)=5 و:
g(5)=5−2=3