سوال ۹ — سؤال ۹ امتحان نهایی عربی، زبان قرآن ۳ — مرداد ۱۴۰۵
۲ بارمتَرجِمِ الأَفعالَ التّاليةَ حَسَبَ العِباراتِ.
عامَلَ: رفتار کرد
الف) إلهي، لا تُعامِلْنا بِعَدْلِكَ.
ب) لَم يُعامِلونا جَيِّداً.
ج) رَبّي يُعامِلُنا بِفَضْلِهِ.
اِمْتَنَعَ: خودداری کرد
د) لَنْ أَمْتَنِعَ عَنِ المَوادِّ السُّكَّرِيَّةِ.
هـ) لا تَمتَنِعوا عَنِ الْخُروجِ.
و) قَدِ امْتَنَعَ الْحُرّاسُ عَنِ النَّوْمِ.
كَتَبَ: نوشت
ز) لَعَلَّنا نَكتُبُ دَرسَنا.
ح) رَجاءً، اُكْتُبْنَ جوابَ الأَسئِلَةِ مَعَ زَميلاتِكُنَّ.
پاسخ این سوال همراه با حل تشریحی و نکات آموزشی
در یک قدمی شماست!
پاسخ تشریحیبستن پاسخ
الف) رفتار نکن
ب) رفتار نکردند (نکرده‌اند)
ج) رفتار می‌کند
د) خودداری نخواهم کرد
هـ) خودداری نکنید
و) خودداری کرده‌اند
ز) بنویسیم
ح) بنویسید
راه‌حل قدم‌به‌قدم
معنای ریشهٔ هر فعل داده شده؛ کافی است ساختِ فعل (زمان، مثبت یا منفی، شخص) را بشناسیم.
الف) «لا تُعامِلْ» فعل نهی برای مفرد مذکر مخاطب است (آخرش ساکن شده): «رفتار نکن». «نا» مفعول است: «با ما». ترجمهٔ جمله: «خدایا، با عدالتت با ما رفتار نکن.»
ب) «لَم» + مضارع = ماضی منفی (ساده یا نقلی): «لَم يُعامِلوا» ← «رفتار نکردند (نکرده‌اند)». ترجمه: «با ما به خوبی رفتار نکردند.»
ج) «يُعامِلُ» فعل مضارع است: «رفتار می‌کند». ترجمه: «پروردگارم با فضلش با ما رفتار می‌کند.»
د) «لَن» + مضارع = آینده منفی: «لَنْ أَمْتَنِعَ» ← «خودداری نخواهم کرد». ترجمه: «از مواد قندی خودداری نخواهم کرد.»
هـ) «لا تَمتَنِعوا» فعل نهی برای جمع مذکر مخاطب است (نونِ «تَمتَنِعونَ» افتاده): «خودداری نکنید». ترجمه: «از بیرون رفتن خودداری نکنید.»
و) «قَد» + فعل ماضی = ماضی نقلی: «قَدِ امْتَنَعَ» ← «خودداری کرده‌اند». فعل چون پیش از فاعلِ جمع («الحُرّاس» = نگهبانان) آمده مفرد است، اما در فارسی با فاعلِ جمع، جمع ترجمه می‌شود. ترجمه: «نگهبانان از خوابیدن خودداری کرده‌اند.»
ز) بعد از «لَعَلَّ» (شاید، امید است) فعل مضارع با مضارع التزامی ترجمه می‌شود: «نَكتُبُ» ← «بنویسیم». ترجمه: «شاید درسمان را بنویسیم.»
ح) «اُكْتُبْنَ» فعل امر برای جمع مؤنث مخاطب است (نشانه‌اش «ـْنَ» در آخر و «زَميلاتِكُنَّ» در جمله): «بنویسید». ترجمه: «لطفاً جواب پرسش‌ها را همراه همکلاسی‌هایتان بنویسید.»
