سوال ۱۴ — سؤال ۱۴ امتحان نهایی عربی، زبان قرآن ۳ — تیر ۱۴۰۵
۰.۵ بارمضَعْ في الْفَراغِ كَلِمَةً مُناسِبَةً:
الف) حَضَرَ السُّيّاحُ في قاعةِ المَطارِ؛ …… الدّليلَ لَمْ يَحضُرْ. (أنَّ – لكِنَّ – لَعَلَّ)
ب) …… حرفٌ مِنَ الْحروفِ الْمُشبَّهةِ بالفعلِ يُؤَكِّدُ الْجملةَ بِأجمَعِها. (إنَّ – أنَّ – لَيتَ)
پاسخ این سوال همراه با حل تشریحی و نکات آموزشی
در یک قدمی شماست!
پاسخ تشریحیبستن پاسخ
الف) لكِنَّ
ب) إنَّ (پاسخ بدون حرکتگذاری همزه پذیرفته نیست)
راهحل قدمبهقدم
معنای حروف مشبّهة بالفعلِ گزینهها: «إنَّ» = قطعاً، بیگمان (تأکید کل جمله)؛ «أنَّ» = که (دو جمله را به هم وصل میکند)؛ «لكِنَّ» = ولی، اما؛ «لَيتَ» = کاش؛ «لَعَلَّ» = شاید، امید است.
الف) ترجمه: «گردشگران در سالن فرودگاه حاضر شدند؛ …… راهنما حاضر نشد.» جملهٔ دوم برخلافِ جملهٔ اول است، پس حرفی لازم است که تضاد را برساند: «لكِنَّ» (ولی). «ولی راهنما حاضر نشد.»
ب) ترجمه: «…… حرفی از حروف مشبّهة بالفعل است که کل جمله را تأکید میکند.» حرفی که همهٔ جمله را تأکید میکند «إنَّ» است.
«إنَّ» (همزه زیر الف) و «أنَّ» (همزه روی الف) دو حرفِ جدا با دو معنای جدا هستند؛ برای همین راهنمای تصحیح پاسخِ بدون حرکتگذاری همزه را نمیپذیرد.






