سوال ۱۳ — سؤال ۱۳ امتحان نهایی عربی، زبان قرآن ۳ — تیر ۱۴۰۵

۱) ب — ۲) ب

ترجمهٔ جمله: «ای همکلاسی‌هایم، مانند دوستان در درس به من کمک کنید.»

۱) «ساعِدوني» = «ساعِدوا» + «ني» (نون وقایه + ی متکلم = مرا). «ساعِدوا» فعل امر جمع مذکر مخاطب از «تُساعِدونَ» است (باب مُفاعَلة: ساعَدَ، يُساعِدُ، مُساعَدة) و به همکلاسی‌ها گفته شده؛ مصدرش «مُساعَدة» است. پس گزینهٔ ب درست است. گزینهٔ الف نادرست است: فعل نه ماضی است نه مجهول، و «زُمَلاء» منادا است (بعد از «يا» آمده)، نه فاعل؛ فاعلِ «ساعِدوا» ضمیرِ «و» است.

۲) «مُساعَدة» مصدرِ باب مفاعلة از «ساعَدَ» است، نه اسم مفعول (اسم مفعولِ این فعل «مُساعَد» است)؛ جمعش «مُساعَدات» است. چون هم‌ریشه با فعل «ساعِدوا» و منصوب است و مضاف‌الیه («الأصدقاء») دارد، مفعول مطلق نوعی است: «مانند کمک کردنِ دوستان». پس گزینهٔ ب درست است. گزینهٔ الف نقش را درست گفته، اما «اسم مفعول» نادرست است.