سوال ۱۵ — سؤال ۱۵ امتحان نهایی عربی، زبان قرآن ۳ — شهریور ۱۴۰۵، نوبت عصر

الف) ۱ (فِعلٌ ماضٍ، مَجهولٌ) — ب) ۲ (مَصدَرٌ، مُفرَدٌ، مُذَكَّرٌ، نَكِرةٌ / مَفعولٌ مُطْلَقٌ لِلتَّأكيدِ)

ترجمهٔ آیه: «و فرشتگان قطعاً فرو فرستاده شدند.»

الف) ریشهٔ «نُزِّلَ» «ن ز ل» است؛ پس «نـ»ی اولش جزو ریشه است، نه حرف مضارعه (مضارعِ این فعل «يُنَزِّلُ / نُنَزِّلُ» است). «نُزِّلَ» از «نَزَّلَ» (ماضیِ باب تفعیل) ساخته شده؛ پس ماضی است. حرف اولش ضمّه و حرف پیش از آخرش کسره گرفته که نشانهٔ مجهول بودنِ ماضی است (فاعلش ذکر نشده و «المَلائِكَةُ» نایب فاعل است). پس گزینهٔ ۲ («مضارع، معلوم») نادرست است. پاسخ: گزینهٔ ۱.

ب) «تَنزيلاً» مصدرِ باب تفعیل است (نَزَّلَ ← تَنزيل)، نه اسم خاص؛ پس «معرفه به عَلَمیّت» نیست و چون تنوین دارد نکره است. این مصدر هم‌ریشه با فعلِ «نُزِّلَ» است و نه صفت دارد نه مضاف‌الیه؛ پس مفعول مطلق تأکیدی است و با «قطعاً، بی‌گمان» ترجمه می‌شود. پاسخ: گزینهٔ ۲.