سوال ۱۱ — سؤال ۱۱ امتحان نهایی عربی، زبان قرآن ۳ — شهریور ۱۴۰۵، نوبت عصر

الف) هُجومَ — ب) مفعول مطلق نوعی — ج) سَريعَةً — د) الطّائر — هـ) الطُّيور

ترجمهٔ جمله‌ها: «پرندگان به صخره‌ها برخورد می‌کنند به جز پرندهٔ باهوش. / هنگام رخ دادن مصیبت‌ها، دشمنی به‌سرعت از بین می‌رود. / مغول‌ها مانند هجومِ دشمنان به چین هجوم آوردند.»

الف) «هُجومَ» مصدری هم‌ریشه با فعلِ «هَجَمَ» است و منصوب آمده؛ پس مفعول مطلق است.

ب) این مفعول مطلق مضاف‌الیه دارد («الأعداءِ») و چگونگیِ هجوم را نشان می‌دهد؛ پس مفعول مطلق نوعی است و با «مانندِ» ترجمه می‌شود: «مانند هجومِ دشمنان».

ج) «سَريعَةً» اسمی نکره و منصوب است که حالتِ «العَداوَة» (صاحب حال، معرفه) را هنگامِ از بین رفتن نشان می‌دهد؛ پس حال است: «به‌سرعت».

د) «الطّائرَ» پس از «إلّا» آمده و منصوب است و از حکمِ برخورد به صخره‌ها جدا شده؛ پس مستثنی است.

هـ) «الطُّيورُ» همان گروهی است که «الطّائر» از آن جدا شده؛ پس مستثنی‌منه است.