سوال ۱۰ — سؤال ۱۰ امتحان نهایی عربی، زبان قرآن ۳ — شهریور ۱۴۰۵، نوبت عصر

الف) خَير — ب) مَوقِف — ج) المكسورين (مكسور) — د) السَّيّارات (سَيّارة) — هـ) الشُّعَراء (شاعِر)

و) منابع — ز) گرامی‌شدگان (گرامی داشته‌شدگان) — ح) مطمئن

ترجمهٔ جمله‌ها: «مرد در تعمیرگاهِ خودروها کار می‌کند. / فرزدق از بهترینِ شاعران در روزگارش است. / جوجه با دو بال شکسته‌اش دور می‌شود.»

الف) «خَير» (بهتر، بهترین) اسم تفضیل است؛ «خَير» و «شَرّ» دو اسم تفضیل‌اند که بر وزن «أفعَل» نمی‌آیند. «مِن خَيرِ الشُّعَراءِ» = از بهترینِ شاعران.

ب) «مَوقِف» بر وزن «مَفعِل» از «وَقَفَ» (ایستاد) است و جای ایستادن و توقف را نشان می‌دهد؛ پس اسم مکان است («مَوقِفِ تَصليحِ السَّيّارات» = جای تعمیر خودروها).

ج) «المَكسورَين» بر وزن «مَفعول» از «كَسَرَ» (شکست) است: «شکسته‌شده»؛ پس اسم مفعول است. این کلمه مثنی است و صفتِ «جَناحَيْ» (دو بال) است؛ مفردش «مَكسور».

د) «السَّيّارات» جمعِ «سَيّارة» است که بر وزن «فَعّالة» از «سارَ» (حرکت کرد) ساخته شده؛ این وزن اسم مبالغه است (نام ابزاری که بسیار حرکت می‌کند).

هـ) «الشُّعَراء» جمع مکسّرِ «شاعِر» است و «شاعِر» بر وزن «فاعِل» از «شَعَرَ»، یعنی اسم فاعل است.

و) «مَصادِر» جمعِ «مَصدَر» است، به معنای منابع. ترجمه: «منابعِ کتاب تاریخی را خواندم.»

ز) «المُكرَمين» اسم مفعول از «أكرَمَ» (گرامی داشت) است؛ نشانه‌اش «مُـ» در آغاز و فتحهٔ حرف پیش از آخر است. پس یعنی گرامی داشته‌شدگان. ترجمه: «از خدا می‌خواهیم که ما را از گرامی‌شدگان قرار دهد.»

ح) «واثِق» اسم فاعل از «وَثِقَ» (اعتماد کرد) است، به معنای مطمئن. ترجمه: «من مطمئنم که تو موفق خواهی شد.»