سوال ۱۲ — سؤال ۱۲ امتحان نهایی عربی، زبان قرآن ۳ — شهریور ۱۴۰۵، نوبت عصر
۱.۲۵ بارمعَيِّنِ المَحلَّ الإعرابيَّ لِلكَلِماتِ الَّتي تَحتَها خَطٌّ:
الف) إنَّ مِن السُّنَّةِ أنْ يَخْرُجَ الرَّجُلُ مَعَ ضَيفِهِ إلَى بابِ الدّارِ.
ب) الجِسمُ القَويُّ يَجذِبُ غِذاءً مُناسِباً لِنَفسِهِ.
پاسخ این سوال همراه با حل تشریحی و نکات آموزشی
در یک قدمی شماست!
پاسخ تشریحیبستن پاسخ
الف) الرَّجُل: فاعل — الدّار: مضاف‌الیه
ب) الجِسم: مبتدا — غِذاءً: مفعول — مُناسِباً: صفت
راه‌حل قدم‌به‌قدم
الف) ترجمه: «قطعاً از سنّت است که مرد همراه مهمانش تا درِ خانه بیرون برود.»
«الرَّجُلُ» پس از فعلِ «يَخرُجَ» آمده، انجام‌دهندهٔ آن است و مرفوع است؛ پس فاعل است.
«بابِ الدّارِ» ترکیب اضافی است: «الدّارِ» پس از اسمِ «باب» آمده و مجرور شده (درِ خانه)؛ پس مضاف‌الیه است.
ب) ترجمه: «جسمِ نیرومند غذایی مناسب برای خودش جذب می‌کند.»
جمله با اسمِ «الجِسمُ» شروع شده و مرفوع است؛ پس مبتدا است و جملهٔ «يَجذِبُ …» خبرِ آن است.
«غِذاءً» منصوب است و کارِ «يَجذِبُ» (جذب می‌کند) روی آن انجام شده؛ پس مفعول است.
«مُناسِباً» پس از «غِذاءً» آمده، آن را توصیف می‌کند و در نکره بودن و اعراب (منصوب) از آن پیروی کرده؛ پس صفت است.
