سوال ۱۴ — سؤال ۱۴ امتحان نهایی عربی، زبان قرآن ۳ — شهریور ۱۴۰۵، نوبت صبح

۱) الف: اِنسَحَبَ العَدُوُّ انْسِحابَ الخائِفينَ.

۲) لِأنّه

۱) در هر دو جمله، مصدرِ هم‌ریشه با فعل آمده، پس هر دو مفعول مطلق دارند؛ فرقشان در نوعِ مفعول مطلق است:

• الف) «انْسِحابَ» مصدرِ «اِنسَحَبَ» است و مضاف‌الیه («الخائِفينَ») دارد؛ پس مفعول مطلق نوعی است. مفعول مطلقی که مضاف‌الیه دارد معمولاً با «مانندِ» ترجمه می‌شود و تشبیه می‌سازد: «دشمن مانندِ ترسندگان عقب‌نشینی کرد.»
• ب) «استِغفاراً» نه صفت دارد نه مضاف‌الیه؛ پس مفعول مطلق تأکیدی است و فقط فعل را تأکید می‌کند: «قطعاً از خدا آمرزش خواستم.» این جمله تشبیه ندارد.

پس تشبیه در عبارتِ الف آمده است.

۲) پرسش با «لِماذا» (چرا) است و پاسخِ «چرا» با «زیرا» شروع می‌شود. معنای گزینه‌ها: «لِأنّه» = «زیرا او»، «أنّه» = «که او»، «لَيتَ» = «کاش». پس جمله این می‌شود: «چرا کودک گریه می‌کند؟ زیرا او گرسنه است.» ← «لِأنّه جائعٌ».