سوال ۲۶ — سؤال ۲۶ امتحان نهایی فارسی ۳ — مرداد ۱۴۰۳

الف) ۵ (حسن تعلیل) — ب) ۱ (اسلوب معادله) — ج) ۴ (اغراق) — د) ۲ (تلمیح)

الف) حسن تعلیل (۵). در حسن تعلیل، شاعر برای یک پدیده علتی خیالی و زیبا می‌آورد. علت واقعی گرمای مرداد و سرمای دی، گردش زمین به دور خورشید است؛ اما شاعر می‌گوید این گرما و سرما همان «دل‌گرمی» و «دم‌سردی» ماست که مردم نامش را مرداد و دی گذاشته‌اند.

ب) اسلوب معادله (۱). در اسلوب معادله، دو مصراع از نظر دستوری جدا و مستقل‌اند و مصراع دوم مثالی برای مصراع اول است؛ می‌شود میانشان علامت «=» گذاشت: «عشق وقتی بیاید، اول عقل و هوش را می‌برد» = «دزد زیرک اول چراغ خانه را خاموش می‌کند».

ج) اغراق (۴). دویست مرد آتش را چنان دمیدند که گویی روز به شب تبدیل شد (از بس دود برخاست). این بزرگ‌نمایی باورنکردنی، اغراق است.

د) تلمیح (۲). تلمیح یعنی اشاره به داستان یا رویدادی معروف. این شعر به داستان‌های سهراب و سیاوش در شاهنامه و به جهان‌پهلوان تختی اشاره می‌کند.

مورد اضافی ستون «ب»، «جناس همسان» (۳) است.