سوال ۸ — سؤال ۸ امتحان نهایی دین و زندگی ۳ — شهریور ۱۴۰۵، نوبت عصر

الف) ۵ (واجب کفایی) — ب) ۳ (حرام) — ج) ۴ (واجب) — د) ۲ (مستحب)

احکام شرعی کارها را در چند دسته قرار می‌دهند: واجب (باید انجام شود)، مستحب (انجامش پسندیده است و پاداش دارد، ولی الزامی نیست)، جایز و حلال یا مباح (انجام و ترکش یکسان است)، مکروه و حرام (باید ترک شود). «واجب کفایی» کار لازمی است که اگر به اندازهٔ کافی کسانی آن را انجام دهند، از دوش دیگران برداشته می‌شود.

الف ← ۵ (واجب کفایی). جامعهٔ اسلامی به فیلم و برنامه‌ای نیاز دارد که فرهنگ و معارف اسلامی را گسترش دهد. این نیاز باید برآورده شود، اما لازم نیست همه این کار را بکنند؛ اگر گروهی به اندازهٔ کافی آن را انجام دهند، از دیگران ساقط می‌شود. پس واجب کفایی است.

ب ← ۳ (حرام). اثر (کتاب، نرم‌افزار، فیلم و…) حاصل کار و زحمت پدیدآورندهٔ آن است و او بر آن حق دارد. تکثیر و کپی آن بدون اجازهٔ او، پایمال کردن حق دیگری است؛ پس حرام است.

ج ← ۴ (واجب). اگر کشور پایگاه‌های ارتباطی (مانند شبکه‌ها و پیام‌رسان‌ها) بومی و داخلی نداشته باشد، در این عرصه به بیگانگان وابسته می‌شود و فرهنگ و امنیت جامعه آسیب می‌بیند. فراهم کردن زیرساخت‌های لازم برای آن‌ها وظیفهٔ حتمی دولت اسلامی است؛ پس واجب است.

د ← ۲ (مستحب). ورزش برای سلامت بدن کاری پسندیده است. وقتی کسی ورزش کند تا برای انجام وظیفهٔ الهی (مثلاً دفاع از کشور یا خدمت به مردم) آماده باشد، این کار رنگ عبادت می‌گیرد و مستحب است.

مورد ۱ (جایز و حلال) اضافه است و به هیچ‌کدام از عبارت‌ها مربوط نمی‌شود.