سوال ۱۹ — سؤال ۱۹ امتحان نهایی دین و زندگی ۳ — شهریور ۱۴۰۵، نوبت عصر

زمانی که آنها را مستقل از خداوند در نظر بگیریم.

درخواست از پیامبر (ص)، امامان (ع) و دیگر اولیای خدا (مثلاً خواستن شفا یا دعا از آن‌ها) به خودیِ خود شرک نیست. آنچه آن را توحید یا شرک می‌کند، نگاه ما به آن‌هاست:

اگر آن‌ها را مستقل از خدا بدانیم: یعنی باور کنیم که آن‌ها خودشان، جدا از خدا و بدون اجازهٔ او، قدرت برآوردن حاجت ما را دارند؛ در این صورت برای خدا شریک ساخته‌ایم و این درخواست شرک است.

اگر قدرتشان را از خدا بدانیم: یعنی باور داشته باشیم که هر چه دارند خدا به آن‌ها داده و فقط به اجازهٔ او کاری می‌کنند (همان‌طور که قرآن شفا دادن بیماران به دست حضرت عیسی (ع) را «به اذن خدا» می‌داند)؛ در این صورت درخواست از آن‌ها در واقع درخواست از خداست و با توحید سازگار است.

پس درخواست از اولیای خدا زمانی شرک است که آن‌ها را مستقل از خداوند در نظر بگیریم.