سوال ۱۳ — سؤال ۱۳ امتحان نهایی دین و زندگی ۳ — شهریور ۱۴۰۵، نوبت عصر

اعتقاد به اینکه خداوند تنها مبدأ و خالق جهان است؛ یا: موجودات همه مخلوق او هستند و او در کار آفرینش شریک و همتایی ندارد.

«توحید» یعنی یگانه دانستن خدا و «خالقیت» یعنی آفرینندگی.

توحید در خالقیت یعنی باور داشته باشیم که فقط خداوند سرچشمه (مبدأ) و آفرینندهٔ جهان است. هر موجودی که در جهان هست، آفریدهٔ اوست و هیچ‌کس در کار آفرینش با او شریک و همتا نیست.

اگر در طبیعت چیزی سبب پیدایش چیز دیگری می‌شود (مثلاً باران سبب رویش گیاه)، این اثر را هم خدا به آن داده است؛ پس آفرینندهٔ حقیقی باز هم خداست. نوشتن یکی از دو عبارت کلید کافی است.