سوال ۱۲ — سؤال ۱۲ امتحان نهایی دین و زندگی ۳ — شهریور ۱۴۰۵، نوبت عصر

اعتقاد به اینکه علاوه بر خداوند و در کنار او، دیگران هم مالک بخشی از جهان هستند.

برای فهمیدن «شرک در مالکیت»، اول توحید در مالکیت را به یاد بیاوریم: چون خداوند آفرینندهٔ همهٔ جهان است، تنها مالک حقیقی جهان هم اوست؛ هر چه هست، از آنِ خداست.

«شرک» یعنی شریک قرار دادن برای خدا. پس شرک در مالکیت یعنی کسی باور داشته باشد که غیر از خدا و در کنار او، کسان یا چیزهای دیگری هم به‌طور مستقل مالک بخشی از جهان هستند.

البته مالکیت انسان بر خانه یا مال خودش شرک نیست؛ چون این مالکیت اعتباری و محدود است و خدا آن را به انسان داده است. شرک آن است که کسی را در کنار خدا و مستقل از او، مالکِ حقیقیِ بخشی از جهان بدانیم.