سوال ۸ — سؤال ۸ امتحان نهایی عربی، زبان قرآن ۳ — مرداد ۱۴۰۳

الف) جوان / لبخند می‌زنند

ب) گردشگر / می‌داند

الف) «الشَّباب» صفتِ «المُهندِسين» است و یعنی «جوان». در فارسی صفتِ اسمِ جمع، مفرد می‌آید: «مهندسان جوان».

«وَهُم يَتَبَسَّمونَ» جملهٔ حالیه است (واو حالیه + ضمیر + فعل) و با «درحالی‌که» ترجمه می‌شود. «يَتَبَسَّمونَ» مضارع است: «لبخند می‌زنند». ترجمهٔ کامل: «مهندسان جوان را در کارخانه دیدم درحالی‌که آن‌ها لبخند می‌زنند.»

ب) در این جمله پیش از «إلّا» مستثنی‌منه نیامده و جمله منفی است؛ این ساختار «لا … إلّا» حصر است و با «تنها / فقط» و فعلِ مثبت ترجمه می‌شود. «السّائِح» = گردشگر و «يَعلَمُ» = می‌داند. ترجمهٔ کامل: «تنها گردشگر زبان فرانسه را می‌داند.»