سوال ۱ — سؤال ۱ امتحان نهایی عربی، زبان قرآن ۳ — مرداد ۱۴۰۳
۱ بارمتَرجِمِ الكلماتِ الّتي تَحتَها خطٌّ:
الف) عَلَّقَ ابراهيمُ (ع) اَلفأسَ عَلى كَتِف الصَّنَمِ.
ب) أخَذتُ سَيّارَتي اَلمُعَطَّلَةَ إلى مَوقِفِ السَّيّاراتِ.
ج) إنَّ التَّحديدَ في اختيارِ الكُتُبِ نافِعٌ.
د) الحاجُّ استَلَمَ الحَجَرَ بِالكَعبةِ الشَّريفةِ.
پاسخ این سوال همراه با حل تشریحی و نکات آموزشی
در یک قدمی شماست!
پاسخ تشریحیبستن پاسخ
الف) تبر — ب) خراب / خراب‌شده — ج) محدود کردن — د) مسح کرد / لمس کرد
راه‌حل قدم‌به‌قدم
الف) «الفَأس» یعنی تبر. ترجمهٔ جمله: «ابراهیم (ع) تبر را بر شانهٔ بت آویزان کرد.» («عَلَّقَ» = آویزان کرد، «كَتِف» = شانه، «الصَّنَم» = بت)
ب) «المُعَطَّلَة» اسم مفعول از فعل «عَطَّلَ» (از کار انداخت) است؛ پس یعنی «از کار افتاده»، یعنی خراب. چون صفتِ «سَيّارة» (مؤنث) است، با «ة» آمده. ترجمه: «ماشین خرابم را به توقفگاه ماشین‌ها بردم.»
ج) «التَّحديد» مصدر باب تفعیل از «حَدَّدَ» (محدود کرد، مشخص کرد) است و مصدر را با مصدر فارسی ترجمه می‌کنیم: محدود کردن. ترجمه: «قطعاً محدود کردن در انتخاب کتاب‌ها سودمند است.»
د) «استَلَمَ» در زبان امروز به معنای «دریافت کرد» هم هست، اما این‌جا با «الحَجَر» (حجرالاسود) و «الكعبة» آمده و منظور، دست کشیدن بر سنگ است: مسح کرد / لمس کرد. ترجمه: «حاجی حجرالاسود را در کعبهٔ شریف مسح کرد.»
