سوال ۵ — سؤال ۵ امتحان نهایی سلامت و بهداشت — شهریور ۱۴۰۵، نوبت عصر
۱ بارمدر هر یک از پرسشهای زیر، گزینهٔ مناسب را انتخاب کنید.
الف) کدامیک از موارد زیر جزء گامهای برنامهریزی برای خودمراقبتی نیست؟
- ۱) بیاعتنایی به نظر اطرافیان
- ۲) ثبت میزان موفقیتها و شکستها
- ۳) پیمان بستن
- ۴) کسب مهارتهای لازم
ب) با توجه به هرم غذاییِ نوجوانان گروه سنی ۱۲ تا ۱۸ سال، کدامیک از گروههای غذایی زیر حجم مصرفی کمتری دارد؟
- ۱) گوشت و تخممرغ
- ۲) حبوبات و مغزها
- ۳) شیر و فراوردههای آن
- ۴) میوهها
پ) اگر BMI در فردی بر اساس جدول طبقهبندی نمایهٔ تودهٔ بدنی، ۳۰ باشد، کدام مورد وضعیت بدنی او را نشان میدهد؟
- ۱) معمولی
- ۲) چاقی درجه دو
- ۳) اضافهوزن
- ۴) چاقی درجه یک
ت) باکتریهایی که پس از ضربه دیدن میوه به آن نفوذ میکنند، جزء کدام گروه از عوامل ایجاد فساد در مواد غذایی است؟
- ۱) شیمیایی
- ۲) مکانیکی
- ۳) بیولوژیکی
- ۴) فیزیکی
پاسخ این سوال همراه با حل تشریحی و نکات آموزشی
در یک قدمی شماست!
پاسخ تشریحیبستن پاسخ
الف) گزینهٔ ۱ (بیاعتنایی به نظر اطرافیان)
ب) گزینهٔ ۲ (حبوبات و مغزها)
پ) گزینهٔ ۴ (چاقی درجه یک)
ت) گزینهٔ ۳ (بیولوژیکی)
راهحل قدمبهقدم
الف) گزینهٔ ۱. پیمان بستن با خود (تعهد به اجرای برنامه)، کسب مهارتهای لازم و ثبت میزان موفقیتها و شکستها (برای دیدن پیشرفت و اصلاح برنامه) از گامهای برنامهریزی برای خودمراقبتیاند. در خودمراقبتی، نظر و حمایت اطرافیان مانند خانواده، دوستان و کارشناسان به ما کمک میکند؛ پس «بیاعتنایی به نظر اطرافیان» جزء این گامها نیست.
ب) گزینهٔ ۲. در هرم غذایی، گروههایی که در پایهٔ پهن هرماند سهم بیشتری در غذای روزانه دارند و هرچه به بالای هرم نزدیکتر شویم، مقدار مصرف کمتر میشود. در هرم غذایی نوجوانان ۱۲ تا ۱۸ سال در کتاب درسی، از میان این چهار گروه، حبوبات و مغزها کمترین حجم مصرف را دارند؛ میوهها و شیر و فراوردههای آن باید به مقدار بیشتری خورده شوند.
پ) گزینهٔ ۴. نمایهٔ تودهٔ بدنی (BMI) از تقسیم وزن (به کیلوگرم) بر مجذور قد (به متر) به دست میآید:
و بر پایهٔ جدول طبقهبندی آن:
| BMI | وضعیت بدنی |
|---|---|
| کمتر از | کموزن |
| تا | طبیعی (معمولی) |
| تا | اضافهوزن |
| تا | چاقی درجه یک |
| تا | چاقی درجه دو |
| و بیشتر | چاقی درجه سه |
عدد ۳۰ در ابتدای بازهٔ «چاقی درجه یک» است؛ پس پاسخ گزینهٔ ۴ است.
ت) گزینهٔ ۳. باکتریها موجودات زندهاند؛ پس فسادی که آنها در غذا ایجاد میکنند جزء عوامل بیولوژیکی (زیستی) است، مانند فساد ناشی از کپکها و مخمرها. ضربه دیدن میوه فقط پوست آن را آسیب میزند و راه ورود باکتریها را باز میکند؛ ولی پرسش دربارهٔ خود باکتریهاست.






