سوال ۲۴ — سؤال ۲۴ امتحان نهایی زیست‌شناسی ۳ — شهریور ۱۴۰۵، نوبت عصر

الف) ۳ (دقیق‌تر نوک زدن جوجهٔ کاکایی به منقار والد)

ب) ۴ (عدم پاسخ جوجه‌ها به برگ‌های در حال افتادن)

ج) ۲ (انتقال ژن‌های مشترک با خویشاوندان به نسل بعد)

د) ۱ (درخشان بودن رنگ پرهای زینتی طاووس نر)

الف ← ۳. سارها مسیر مهاجرت را به‌طور غریزی می‌شناسند، ولی سارهای بزرگ‌تر و باتجربه‌تر در پیدا کردن مسیر درست موفق‌ترند؛ یعنی مهاجرت رفتاری است که پایه‌ای غریزی دارد و با تجربه و یادگیری کامل‌تر می‌شود. نوک زدن جوجهٔ کاکایی به منقار والد هم رفتاری غریزی است که با تجربه دقیق‌تر می‌شود. هر دو نشان می‌دهند یادگیری می‌تواند رفتار غریزی را کامل‌تر کند.

ب ← ۴. در خوگیری، جانور یاد می‌گیرد به محرکی که تکرار می‌شود و سود یا زیانی برایش ندارد، پاسخ ندهد؛ به این ترتیب انرژی‌اش را برای محرک‌های مهم نگه می‌دارد. جوجه‌هایی که پس از مدتی به برگ‌های در حال افتادن پاسخ نمی‌دهند، نمونهٔ خوگیری‌اند.

ج ← ۲. دم‌عصایی نگهبان با فریاد زدن، دیگران را از خطر آگاه می‌کند ولی خودش را در معرض دید شکارچی قرار می‌دهد؛ این رفتار دگرخواهی است. دگرخواهی در میان خویشاوندان باعث می‌شود ژن‌هایی که فرد با خویشاوندانش مشترک دارد، به نسل بعد برسد.

د ← ۱. در انتخاب جفت، جانور ماده جفتی را برمی‌گزیند که نشانه‌های سلامت و توانایی بیشتری دارد تا زاده‌هایش سالم باشند. رنگ درخشان پرهای زینتی طاووس نر نشانهٔ سلامت اوست و ماده بر پایهٔ آن جفت را انتخاب می‌کند.

مورد ۵ (خنثی کردن مواد سمی غذاهای گیاهی) اضافه است؛ این مورد به رفتارهای غذایابی مربوط است و با هیچ‌یک از عبارت‌های ستون «الف» جور نمی‌شود.