سوال ۲۶ — سؤال ۲۶ امتحان نهایی دین و زندگی ۳ — مرداد ۱۴۰۴

گام‌به‌گام کشاندن به سوی گناه.

توضیح: شیطان انسان را گام‌به‌گام و آهسته به سمت گناه می‌کشاند تا در این فرایند تدریجی، متوجه زشتی گناه و قبح آن نشود و اقدام به توبه نکند.

یا: شیطان از همان ابتدا انسان را به رابطهٔ نامشروع با جنس مخالف دعوت نمی‌کند، بلکه در گام اول سخن از یک دوستی ساده به میان می‌آورد؛ دوستی‌ای که فقط در حد صحبت و درد دل کردن است. اما در گام‌های بعدی و به صورت تدریجی چنان این دوستی را پیش می‌برد که فرد خود را غرق در فساد و آلودگی می‌بیند.

این شیوه، حیلهٔ گام‌به‌گام کشاندن به سوی گناه است.

چرا گام‌به‌گام؟ اگر شیطان از همان اول انسان را به گناهی بزرگ دعوت کند، انسان زشتی آن را به‌روشنی می‌بیند و قبول نمی‌کند. برای همین، از کاری شروع می‌کند که کوچک و بی‌خطر به نظر می‌رسد.

گام اول: در این نمونه، شیطان فقط از «یک دوستی ساده» حرف می‌زند؛ دوستی‌ای که به نظر فقط در حد صحبت و درد دل است.

گام‌های بعدی: وقتی قدم اول برداشته شد، هر قدم بعدی کمی جلوتر می‌رود و چون تفاوتش با قدم قبل کم است، زشتی‌اش به چشم نمی‌آید. سرانجام فرد خود را غرق در فساد و آلودگی می‌بیند.

خطر این حیله: چون حرکت آهسته و تدریجی است، انسان متوجه زشتی و قبح گناه نمی‌شود؛ و کسی که زشتی کارش را نبیند، به فکر توبه هم نمی‌افتد.

راه در امان ماندن از این حیله، مراقبت از همان گام اول است.