سوال ۱۷ — سؤال ۱۷ امتحان نهایی دین و زندگی ۳ — مرداد ۱۴۰۴

الف) حسن فعلی

ب) حسن فاعلی

یک عمل وقتی نزد خدا کامل و پذیرفته است که دو «حُسن» (نیکویی) داشته باشد.

حسن فاعلی: نیکوییِ مربوط به انجام‌دهنده (فاعل)؛ یعنی نیت او خالص باشد و کار را فقط برای خدا انجام دهد.

حسن فعلی: نیکوییِ مربوط به خودِ کار (فعل)؛ یعنی کار درست و همان‌گونه که خدا دستور داده انجام شود.

الف) رضا نماز را خالصانه می‌خواند، اما به جای متن عربیِ آیات، ترجمهٔ فارسی آن‌ها را می‌خواند. دستور خدا این است که قرائت نماز به عربی باشد؛ پس نماز او شکل درستِ دستورداده‌شده را ندارد و حسن فعلی را رعایت نکرده است.

ب) رضا کارهایش را فقط برای خدا انجام می‌دهد و نمازش را با خلوص و اشک می‌خواند؛ این خلوص نیت، حسن فاعلی است.

نتیجه: نیت خوب به‌تنهایی کافی نیست؛ کار باید هم با نیت خالص باشد و هم به همان شکلی که خدا فرمان داده انجام شود.