سوال ۲۱ — سؤال ۲۱ امتحان نهایی دین و زندگی ۳ — مرداد ۱۴۰۴

تسویف یا به تأخیر انداختن توبه

«تسویف» از «سَوف» (به‌زودی، بعداً) می‌آید؛ یعنی مدام گفتن «بعداً توبه می‌کنم».

شیطان به جوان می‌گوید: «هنوز جوانی و وقت زیاد داری؛ حالا از زندگی لذت ببر، در پیری توبه می‌کنی.» این همان حیلهٔ تسویف یا به تأخیر انداختن توبه است.

خطر این حیله این است که هر چه توبه عقب بیفتد، گناه در جان انسان بیشتر ریشه می‌دواند و ترک آن سخت‌تر می‌شود؛ و هیچ‌کس هم نمی‌داند تا کی زنده است و آیا فرصت توبه را پیدا می‌کند یا نه.

برای همین، بهترین زمان توبه همان لحظه‌ای است که انسان متوجه گناهش می‌شود؛ و دوران جوانی، که دل پاک‌تر است و گناه هنوز ریشه نگرفته، برای توبه فرصت بهتری است.