سوال ۱ — سؤال ۱ امتحان نهایی دین و زندگی ۳ — مرداد ۱۴۰۴

زیرا خداوند تنها، پروردگار همهٔ جهانیان است (یا: خداوند تنها، ربّ‌العالمین است؛ یا: خداوند تنها، پرورش‌دهندهٔ همهٔ موجودات است).

این عبارت بخشی از آیهٔ ۵۱ سورهٔ آل عمران است و معنایش این است: «همانا خداوند پروردگار من و پروردگار شماست؛ پس او را بپرستید …»

آیه دو بخش دارد و بخش دوم نتیجهٔ بخش اول است.

بخش اول (دلیل): «اِنَّ اللّهَ رَبّي وَ رَبُّكُم» یعنی پروردگارِ من و شما فقط خداست. «ربّ» کسی است که موجودات را پرورش می‌دهد و کارهایشان را تدبیر می‌کند؛ این همان توحید در ربوبیت است.

بخش دوم (نتیجه): «فَاعبُدوه» یعنی «پس او را بپرستید». حرف «فَـ» (پس) نشان می‌دهد که پرستیدن خدا نتیجهٔ پروردگار بودن اوست.

پس چون فقط خداوند پروردگار و پرورش‌دهندهٔ همهٔ جهانیان است، عبادت و بندگی هم فقط شایستهٔ اوست؛ این همان توحید در عبادت است.