سوال ۲ — سؤال ۲ امتحان نهایی دین و زندگی ۳ — مرداد ۱۴۰۴

توحید در مالکیت

این عبارت در چند جای قرآن آمده است (برای نمونه، آغاز آیهٔ ۱۰۹ سورهٔ آل عمران) و معنایش این است: «و آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است، از آنِ خداست …»

حرف «لِـ» در «لِلّهِ» یعنی «از آنِ» و «برای»؛ پس آیه می‌گوید هر چه در آسمان‌ها و زمین هست، مال خداست.

این همان توحید در مالکیت است: چون خداوند تنها آفرینندهٔ جهان است، تنها مالک حقیقی آن هم اوست.

مالکیت ما انسان‌ها بر چیزها واقعی و همیشگی نیست؛ خدا آن‌ها را برای مدتی در اختیار ما گذاشته و مالک اصلی همهٔ آن‌ها خود اوست.