سوال ۲۶ — سؤال ۲۶ امتحان نهایی دین و زندگی ۳ — دی ۱۴۰۴

توبه در لغت به معنای بازگشت است و در اصطلاح دینی، به معنای بازگشت از گناه به‌سوی خداوند و قرار گرفتن در دامن عفو و غفران اوست. این حالت وقتی رخ می‌دهد که انسان از گناه پشیمان شده و قصد انجام آن را نداشته باشد.

معنای لغوی: «توبه» یعنی بازگشت.

معنای دینی: انسان گناهکار از راه خدا دور شده است؛ توبه یعنی از گناه دست بکشد و به‌سوی خدا بازگردد و خود را به عفو و بخشش (غفران) او بسپارد.

حقیقت توبه چه وقت رخ می‌دهد؟ توبه فقط گفتن جملهٔ «استغفرالله» نیست؛ حالتی درونی است که دو جزء دارد:

• انسان از گناهی که کرده، از ته دل پشیمان باشد؛
• و تصمیم داشته باشد که دیگر آن گناه را انجام ندهد.

وقتی این دو در دل انسان پیدا شد، توبهٔ حقیقی رخ داده و انسان در دامن عفو و غفران خدا قرار می‌گیرد.