سوال ۲۰ — سؤال ۲۰ امتحان نهایی دین و زندگی ۳ — شهریور ۱۴۰۳

در صورتی که قلبی باشد و قصد انجام دوبارهٔ آن گناه را نداشته باشد.

«اَستَغفرُ الله» یعنی «از خدا آمرزش می‌خواهم». این جمله زبانِ توبه است، اما توبه فقط گفتن با زبان نیست.

شرط اول (قلبی بودن): گوینده باید واقعاً از گناهش پشیمان باشد و این پشیمانی از دل برخیزد، نه اینکه فقط لفظی را تکرار کند.

شرط دوم (تصمیم بر ترک): باید قصد داشته باشد که آن گناه را دوباره انجام ندهد. کسی که «استغفرالله» می‌گوید ولی تصمیم دارد دوباره همان گناه را انجام دهد، در واقع توبه نکرده است.

پس گفتن این عبارت وقتی موجب پذیرش توبه است که قلبی باشد و قصد تکرار گناه در کار نباشد.