سوال ۱۵ — سؤال ۱۵ امتحان نهایی دین و زندگی ۳ — شهریور ۱۴۰۳

سنت ابتلاء، یعنی قرار دادن فرد در شرایط و موقعیتی که صفات درونی خود را بروز دهد و درستی یا نادرستی آنچه را که ادعا کرده است مشخص سازد.

«ابتلاء» یعنی آزمایش و امتحان. «سنت» یعنی روش همیشگی و تغییرناپذیر خداوند در رفتار با انسان‌ها.

هدف این آزمایش: خداوند از درون همه باخبر است و برای دانستن چیزی آزمایش نمی‌کند. امتحان الهی برای این است که انسان در موقعیتی قرار بگیرد که صفت‌های پنهانِ درونش (مثل صبر یا بی‌تابی، ایمان یا سستی) آشکار شود.

نتیجهٔ آن: در این موقعیت روشن می‌شود که ادعای انسان (مثلاً «ایمان آوردم») درست است یا نادرست؛ و انسان هم با موفق شدن در امتحان‌ها رشد می‌کند.

این سنت همگانی است و همهٔ انسان‌ها را در سراسر زندگی در بر می‌گیرد.