سوال ۲ — سؤال ۲ امتحان نهایی دین و زندگی ۳ — شهریور ۱۴۰۳

در صورتی که خیری به آنها برسد، دلشان آرام می‌گیرد و اگر بلایی به آنها برسد، از خدا رویگردان می‌شوند.

این آیه بخشی از آیهٔ ۱۱ سورهٔ حج است و معنایش این است: «و از میان مردم کسی هست که خدا را فقط بر یک حالت (با تردید و بر لبهٔ ایمان) می‌پرستد؛ پس اگر خیری به او برسد، به آن آرام می‌گیرد و اگر گرفتاری و آزمایشی به او برسد، روی برمی‌گرداند …»

این آیه حال کسانی را نشان می‌دهد که خدا را محور زندگی خود قرار نداده‌اند؛ بندگی آن‌ها تا وقتی ادامه دارد که به سودشان باشد.

روش اول، هنگام خیر: وقتی نعمت و خیری به آنها می‌رسد، دلشان آرام می‌گیرد و به دین و خدا راضی‌اند.

روش دوم، هنگام بلا: وقتی سختی و گرفتاری (فتنه) پیش می‌آید، از خدا رویگردان می‌شوند و از راه او برمی‌گردند.

پس ایمان این افراد یکپارچه و استوار نیست و به خوشی و ناخوشی زندگی بستگی دارد؛ در حالی که انسان موحد در خوشی و سختی، هر دو، بندهٔ خدا می‌ماند.