سوال ۳۴ — سؤال ۳۴ امتحان نهایی فارسی ۳ — شهریور ۱۴۰۵، نوبت صبح

چون من در آن حضرت رسم و تابِ آفتاب آن جمال بر من زند، مرا از خود یاد نیاید؛ از تو چون یاد کنم؟!

معنی بیت: هیچ نقاشی تو را نمی‌بیند تا تصویرت را بکشد، و آن نقاشی هم که تو را دید، از حیرتِ زیبایی‌ات قلم از انگشتانش افتاد. مفهوم: حیرت و بی‌خودی در برابر جمال معشوق، تا جایی که نمی‌توان او را وصف کرد.

• الف) وقتی به درگاه معشوق برسم و پرتوِ جمالش بر من بتابد، خودم را هم از یاد می‌برم؛ پس چطور تو را یاد کنم؟ این هم حیرت و بی‌خودی در برابر جمال معشوق است؛ پس با بیت یکسان است.
• ب) آتش عشق، عاشق را چنان می‌کند که همه‌جا آتش ببیند و وقتی به آتش برسد، خود را در آن می‌اندازد. مفهومش جان‌بازی و فنای عاشق است، نه حیرت در برابر جمال.