سوال ۲۶ — سؤال ۲۶ امتحان نهایی دین و زندگی ۳ — شهریور ۱۴۰۵، نوبت صبح

شیطان انسان را گام به گام و آهسته به سمت گناه می‌کشاند تا در این فرایند تدریجی، متوجه زشتی گناه و قبح آن نشود و اقدام به توبه نکند.

برای مثال، شیطان از همان ابتدا، انسان را به رابطهٔ نامشروع با جنس مخالف دعوت نمی‌کند؛ بلکه در گام اول سخن از یک دوستی ساده به میان می‌آورد، اما در گام‌های بعدی چنان این دوستی را پیش می‌برد که فرد، خود را غرق در فساد و آلودگی می‌بیند.

توضیح: اگر شیطان از همان اول انسان را به گناهی بزرگ دعوت کند، انسان زشتی آن را می‌بیند و قبول نمی‌کند. برای همین، شیطان او را قدم‌به‌قدم و آهسته به سوی گناه می‌برد: هر قدم کمی جلوتر از قدم قبلی است و چون فاصلهٔ هر قدم با قدم پیشین کم است، انسان متوجه نمی‌شود چقدر از راه درست دور شده است.

خطر این حیله در همین تدریجی بودن است: انسان زشتی گناه را حس نمی‌کند، به آن عادت می‌کند و به فکر توبه نمی‌افتد.

مثال: شیطان کسی را از همان ابتدا به رابطهٔ نامشروع با جنس مخالف دعوت نمی‌کند. در گام اول فقط از یک «دوستی ساده» حرف می‌زند که به نظر بی‌خطر می‌آید؛ اما در گام‌های بعد این دوستی را کم‌کم جلوتر می‌برد، تا جایی که فرد ناگهان خود را غرق در فساد و آلودگی می‌بیند.

راه در امان ماندن از این حیله، مراقبت از همان گام‌های اول و دوری از زمینه‌های گناه است.